تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۹

آن قطره که آب جمله از دریا خوردپنهان شد اگرچه عالمی پیدا خورد
جانم که نفس مینزند جز بادوستدر هر نفسی هر دو جهان تنها خورد