شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساس عمیق و درونی شاعر نسبت به بی‌قراری و درد اوست. او می‌گوید که هر روز احساس حجاب و فاصله بیشتری دارد و این درد او حتی از قطره‌های باران نیز بیشتر است. در انتها، شاعر به مفهوم وجودی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که از جایی که او هست تا جایی که به آن تعلق دارد، آنقدر فاصله وجود دارد که نمی‌توان آن را با عددی محدود کرد. در مجموع، اشعار نشان‌دهنده‌ی عشق و longing عمیق شاعر است.
هر روز حجاب بیقراران بیش استزان، درد من از قطرهٔ باران بیش است
هوش مصنوعی: هر روز افراد بیقرار بیشتر از قبل حجاب و پوشش دارند، به همین دلیل، درد من از یک قطره باران بیشتر است.
زینجا که منم تا که بدانجا که منمدو کون چه باشد که هزاران بیش است
هوش مصنوعی: از اینجا که من هستم تا آنجا که منش وجود دارد، دو عالم چه اهمیتی دارد وقتی که هزاران برابر بیشتر از آن است.