شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به تعجب از خواسته‌ها و آرزوهای خود می‌پردازد. او احساس می‌کند که هر لحظه بر تمایلاتش افزوده می‌شود. در طول روز، او در دلش کارهای زیادی انجام می‌دهد و در شب نیز به دنبال آب و آرامش است، که نشان‌دهنده‌ی تلاش و تلاش‌های مداوم او برای ارضای خواسته‌ها و نیازهایش است.
دایم ز طلب کردن خود در عجبمزیرا که زیادتست هر دم طلبم
هوش مصنوعی: همیشه از درخواست و طلب کردن خودم تعجب میکنم، زیرا هر لحظه عطش و نیازم بیشتر می‌شود.
کاریز همی کَنَم به دل در همه روزشب آب همی برم زهی روز و شبم!
هوش مصنوعی: من هر روز و شب، با تمام وجود به کاری مشغولم که آب را از زیر زمین به بیرون میآورم و این کار برای من مانند همان روز و شب است.