شمارهٔ ۷۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساس ناخوشایندی سخن میگوید و به دنبال شناخت خود و علت ناراحتیاش است. او به تشبیهی از زنجیر اشاره میکند که در حلقهای بسته و در هم افتاده است؛ به این معنا که او نیز در شرایطی گرفتار و ناآرام به سر میبرد.
آن وقت که گفتمی که ناشاد منمچون دانستم که بر چه بنیاد منم
هوش مصنوعی: وقتی که به تو گفتم ناراحت هستم، چون متوجه شدم که بر چه اساسی قرار دارم.
در حلقهٔ نیست هست چون زنجیریدر هم افتاده وانچه افتاده منم
هوش مصنوعی: همانطور که زنجیری که در هم پیچیده شده، در حلقهای از عدم وجود دارد، من هم همانندهٔ آن چیزی هستم که افتاده است.