شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: این ابیات به ناکامی و بندگی انسان در دنیای مادی اشاره دارد. شاعر از یک شخص دعوت می‌کند که به درون خود و ماهیت وجودی‌اش نگاه کند. او بر این باور است که هر کس در این دنیا درگیر مسائل و جنبه‌های مختلف زندگی است، اما خود او فقط به خود و هویتش توجه کرده است. در نهایت، اشاره به این دارد که هر کس بسته به خواسته‌ها و آرزوهای خود، در دنیای خود محبوس است.
ای آن که درین حبس جهان مانده‌ایدر نیک و بد و سود و زیان مانده‌ای
هوش مصنوعی: ای کسی که در این دنیای محصور گیر کردهای و در میان خوبیها و بدیها، منفعت و زیان در بلاتکلیفی هستی.
من آنچه منم به سر آن مشغولمتو آنچه نهای تو آن، در آن مانده‌ای
هوش مصنوعی: من از خودم و هویتم غافل نیستم و تمام توجهام به آن است، اما تو در چیزهایی که به پایان رسیده یا تمام شده، گیر کردهای.