شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به محدودیت و بیقدری انسان‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که در مقایسه با خواسته‌ها و آرزوهای بزرگ، انسان‌ها حتی به اندازه یک مگس هم ارزش ندارند. او از این می‌پرسد که اگر کسی به این اندازه ناچیز باشد، چه می‌تواند بکند و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که فرد به خودی خود هیچ نیست و اهمیت چندانی ندارد.
شایستهٔ این هوس نهای، تو چه کنیدر بیقدری چون مگسی باشی تو
هوش مصنوعی: اگر تو چنین آرزویی داری، چه کار میتوانی از دست بدهی وقتی که در مقام یک مگس حقیر هستی؟
خود را،چو تو هیچ کس نهای، تو چه کنیآخر تو که باشی که کسی باشی تو
هوش مصنوعی: اگر خودت را هیچکس بدانی، دیگر چه کاری از دستت برمیآید؟ تو که هستی که بخواهی به کسی تبدیل شوی؟