شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: این ابیات اشاره به بی‌معنایی و پوچی برخی از وسوسه‌ها و آرزوهای انسانی دارند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هیچ چیز از هیچ چیز دیگری به وجود نمی‌آید و در نهایت، بین خوبی و بدی، هر دو به سوی هیچ ختم می‌شوند. به عبارت دیگر، همه تلاش‌ها و آرزوها در نهایت به بیهودگی می‌انجامند.
هیچ است همه، وسوسهٔ خاطر چنداز هیچ بلا، چند شود ظاهر چند
هوش مصنوعی: همه چیز در حقیقت هیچ است، اما خیالهای مختلفی که در ذهن داریم، از هیچ چیزی، چه بسا به ظاهر چیزهای زیادی جلوه می‌کند.
تو هیچ بُدی و هیچ خواهی گشتنبر هیچ میانِ این دو هیچ آخر چند
هوش مصنوعی: تو هیچ نیستی و هیچ نخواهی شد، پس در این میان هیچ از این دو هیچ نمیگذرد و در نهایت هم به هیچ میرسی.