شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به این موضوع می‌پردازد که انسان‌ها معمولاً خود را برتر و مهم‌تر از آنچه که هستند، می‌پندارند. او می‌گوید که این اندیشه‌ها و خودبزرگ‌بینی‌ها فقط بهانه‌هایی هستند و در واقع تنها نمادهایی از خودخواهی و خودپسندی‌اند. این تفکر به نوعی نقدی بر خودشیفتگی و عمیق‌تر نگریستن به وجود خویش است.
جان شیفتهٔ الست می‌پنداریو اندیشهٔ ما بهانه‌ای بیش نبود
هوش مصنوعی: تو گمان میکنی که روح عاشق و سرگشتهٔ عالم هستی، اما در واقع اندیشه و تفکر ما تنها بهانه‌ای است و بیشتر از این نیست.
آنست که خویش، هست می‌پنداریقصّه چه کنم، نشانه‌ای بیش نبود
هوش مصنوعی: آنچه را که خودی میپنداری، در واقع تنها یک روایت است و من نمیدانم چه باید بگویم، زیرا فقط یک نشانه بیشتر نیست.