شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: شاعر به حالتی حیرتانگیز اشاره میکند که درها به سوی نابودی باز شدهاند و هیچ چیز بر سر جای خودش نیست. او به این فکر میکند که ما فقط فرض میکنیم وجود داریم و این تصور در چشم دیگران شکل گرفته است. این وضعیت وضعیت عجیب و غریبی است.
درها به فنا گشادهاند، اینت عجب!بر هیچ قرار دادهاند، اینت عجب!
هوش مصنوعی: درها به سوی نابودی باز شدهاند، و این جای تعجب دارد! بر هیچ اصول و پایهای استوار شدهاند، و این هم جای تعجب دارد!
پنداشت که مانهایم و پندار وجوددر دیدهٔ ما نهادهاند، اینت عجب!
هوش مصنوعی: او فکر میکند ما همانند او هستیم و وجودمان در چشمهای او جای دارد؛ این واقعاً عجیب است!