تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۳۴

گر ما به هزار تک بخواهیم دویدآخر طمع از خویش بخواهیم برید
فی الجمله تو هر چه بایدت نامش کنچیزی است که ما درو نخواهیم رسید