شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: این بیت اشاره به غم و اندوه دل دارد که به مدت سی سال در غم و درد زندگی کرده و از خود فاصله گرفته است. شاعر از دل غمناک میخواهد که به جای ادامه این حالت، از خاک و غم جدا شود و به زندگی واقعی بازگردد.
تا کی گردی ای دل غمناک به خوناز هستی خویش پاک شو پاک کنون
هوش مصنوعی: تا کی باید با دل غمگین و غصهدار زندگی کنی؟ به راحتی از خودت فاصله بگیر و از وجود خودت پاک و خالص شو. حالا وقت آن است که تغییر کنی.
سی سال ز خویش خاک میکردی بازدردا که نکردهای سر از خاک برون
هوش مصنوعی: سی سال از عمر خود را در خاک و روزمرگی گذراندهای، ای افسوس که حتی یک لحظه هم سر از خاکی که در آن هستی برنداشتهای و به آینده یا خودت فکر نکردهای.