تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۷

آن بهٔ که زخود کرانه بینی خود راتا محرم این ستانه بینی خود را
گر هر دو جهان به طبع تو خاک شوندکفرست که در میانه بینی خود را