تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۸

گر مرد رهی ز ننگ خود پاک بباشبی هستی خویش چست و چالاک بباش
گر میخواهی که مرده خاکی نشویجهدی بکن و به زندگی خاک بباش