تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۳۷

گر بودِ خود از عشق نبودی بینیاز آتش او هنوز دردی بینی
ور عمر زیان کنی ز سرمایهٔ عشقبینی که ازین زیان چه سودی بینی