شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از عشق و احساساتی که به همراه آن تجربه کرده، سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که در عشقش دیوانگی و شور و شوق حس کرده و با تمام وجودش آتش و خون را احساس کرده است. همچنین، زمانی که خود را در آینه می‌بیند، به نوعی خود را فراموش کرده و از بیرون به خود نگاه می‌کند. این بیان نشان‌دهنده عمق احساسات و تغییرات درونی ناشی از عشق است.
در عشق تو سودا و جنون بنهادیموز دیده و دل آتش و خون بنهادیم
هوش مصنوعی: در عشق تو، دچار هیجان و دیوانگی شدیم و از چشمان و قلب خود شعله و خون به راه انداختیم.
چون پردهٔ خود، خودی خود میدیدیمکلّی خود را هم از برون بنهادیم
هوش مصنوعی: زمانی که خودِ واقعیمان را درون خود میدیدیم، تمام وجودمان را نیز از بیرون نشان دادیم.