شمارهٔ ۴۹
هوش مصنوعی: این ابیات از شاعر نشان‌دهنده‌ی غم و عشق عمیق او به محبوبش است. او بیان می‌کند که عشقش باعث شده جانش پر از درد و رنج شود و هر روز بر این درد افزوده می‌گردد. از روزی که دل و جانش به عشق محبوبش پیوسته، تمامی وجودش را برای او فدا کرده و از دنیای مادی جدا شده است.
جانا ز غم عشق تو جانم خون شدهر دم ز تو دردی دگرم افزون شد
هوش مصنوعی: عزیزم، به خاطر عشق تو هر لحظه جانم پر از درد و غم میشود و هر بار که به تو فکر میکنم، این درد بیشتر و بیشتر میشود.
زان روز که دل جان و جهان خواند تراجان بر تو فشاند و از جهان بیرون شد
هوش مصنوعی: از آن روزی که دل، جان و جهان را به سوی تو فراخواند، جان بر تو نثار شد و از دنیا خارج گردید.