شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از اهمیت اتحاد و همدلی سخن می‌گوید و با استفاده از تشبیه به ذرات، به این نکته اشاره می‌کند که اگر همه ما مانند ذراتی کوچک به هم بپیوندیم، می‌توانیم به وجود خاصی دست یابیم. او از قافله‌سالار عدم می‌خواهد که با نواختن طبل، توجه را به مسیر وجود جلب کند و به این ترتیب، برای ما امکان تجربه وجود را فراهم آورد. در واقع، شاعر به دنبال ایجاد شور و نشاط و حرکت در مسیر زندگی است.
گر ما همگی خویش چون ذرّه کنیمخود را به وجود ذرّهای غرّه کنیم
هوش مصنوعی: اگر ما همه مانند ذرهها خود را کوچک و ناتوان بدانیم، به وجود ذرههای بزرگ و برجستهای افتخار خواهیم کرد.
ای قافله سالارِ عدم طبل بزنتا بادیهٔ وجود را عَبْره کنیم
هوش مصنوعی: ای رهبر دنیای بیوجود، به صدا درآور؛ تا ما به سفر در دنیای واقعی و موجود ادامه دهیم.