شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به حالتی اشاره می‌کند که از دغدغه‌های دنیوی و مسائل انسانی رهایی یافته و به آرامش و سکون درونی دست یابد. او بیان می‌کند که می‌خواهد بدون نگرانی از جهان هستی و نیستی، نشسته و آرامش را تجربه کند. این状态 به نوعی آزادگی و فراغت از مادیات را نمایش می‌دهد.
وقتست که بیزحمت جان بنشینمبرخیزم و بی هر دو جهان بنشینم
هوش مصنوعی: زمانی میرسد که بدون هیچ زحمتی میتوانم آرام بنشینم یا برخیزم و بینیازی از هر دو دنیا زندگی کنم.
از عالم هست و نیست آزاد آیموانگاه برون این و آن بنشینم
هوش مصنوعی: از دنیای مادی و غیرمادی رها میشوم و سپس در مکانی آرام و آزاد مینشینم.