شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: این شعر از شاعر، به بیان احساسات عمیق و دردهای بی‌پایان می‌پردازد. شاعر به دردهایی اشاره دارد که درمان ندارند و مسیری را توصیف می‌کند که انتهایی برای آن نمی‌تواند تصور کند. در نهایت، شاعر از دل سرگشته‌اش می‌پرسد که تا کی باید به این سرنوشت ناامیدکننده ادامه دهد.
این درد چه دردیست که درمانش نیستوین راه چه راهیست که پایانش نیست
هوش مصنوعی: این درد چه حسی است که هیچ چارهای برای آن وجود ندارد و این مسیر چه مسیری است که هیچ انتهایی ندارد.
هان ای دل سرگشته بدین وادی صعبتا چند فرو روی که پایانش نیست
هوش مصنوعی: ای دل نگران و سرگردان، چرا در این راه دشوار ادامه میدهی؟ تا کی باید خود را در این حالت سرگردانی نگهداری وقتی که پایانش مشخص نیست؟