تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۲

ای دل هر دم غم دگرگون میخورکم میزن و درد درد افزون میخور
سِرّی که ز ذرّهَ ذرّه میجوئی بازچون بازنیابی چه کنی خون میخور