شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: در این ابیات poet شاعر از احساساتی عمیق و دردناک صحبت می‌کند. او می‌گوید که از خود بی‌خبر است و به خاطر شعله‌های درونش، باید بمیرد. همچنین، وقتی زندگی‌اش را نمی‌یابد، هر روز به نوعی جدید باید به مرگ فکر کند. این شعر به نوعی تنهایی و ناامیدی او اشاره دارد.
دردا که ز خود بیخبرم باید مردآغشته به خونِ جگرم باید مرد
هوش مصنوعی: افسوس که از حال خود بیخبرم و برای اینکه زنده بمانم، باید با وجود درد و رنج درونیام، زندگی را ادامه بدهم.
چون زندگی خویش نمییابم بازهر روز به نوعی دگرم باید مرد
هوش مصنوعی: وقتی نمیتوانم زندگی واقعیام را پیدا کنم، هر روز به گونهای دیگر باید از نو زندگی را ترک کنم.