شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از حیرت و شگفتی خود در برابر صفات خداوند سخن میگوید و بیان میکند که این حیرت و شگفتی به قدری عمیق است که جانش را میسوزاند. او به حالی که قلبش در این درداد، آگاهی دارد، اما از درد و رنجهایش کسی خبر ندارد.
سبحان الله! بر صفتی حیرانمکز حیرت خویش میبسوزد جانم
هوش مصنوعی: چه شگفتانگیز! من در مورد صفتی متحیرم که از شدت حیرت، جانم را میسوزاند.
حال دل شوریدهٔ خود میدانمکس را چه خبر ز درد بیدرمانم
هوش مصنوعی: من از حال دل آشفتهام با خبرم، اما هیچکس از درد بیپایان من خبر ندارد.