شمارهٔ ۴۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به لحظه‌هایی اشاره می‌کند که انسان در حیرت و شگفتی قرار دارد. او از احساس سوختن و نگرانی درباره‌ی آینده سخن می‌گوید و به پرده‌ای اشاره می‌کند که بر زندگی‌اش سایه انداخته و می‌خواهد بداند وقتی این پرده کنار رود، چه چیزهایی از پس آن نمایان خواهد شد.
هر لحظه تحیر به شبیخون آیدتا جان پس ازین کجا شود، چون آید
هوش مصنوعی: هر لحظه من حیران و perplex هستم که جانم پس از این به کجا خواهد رفت، وقتی که این وضعیت به سر آید.
میسوزم از آن پرده که چون برخیزدچه کار ز زیرِ پرده بیرون آید
هوش مصنوعی: من از مسئلهای در درون خود رنج میبرم که وقتی پرده‌ای که بر آن پوشیدهام برداشته شود، چه حقیقتی آشکار خواهد شد.