شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بیخبر بودن از دل و جان خود اشاره میکند و از ستمی که بر جان او رفته، به فغان آمده است. او میگوید که چون وضعیت جهان برای او چه باشد و چه نباشد، تفاوتی ندارد، بنابراین از خود میپرسد که هدف حضورش در این جهان چیست.
من زین دل بیخبر به جان آمدهاموز جان ستمکش به فغان آمدهام
هوش مصنوعی: من از دل بیخبر به اوج جان رسیدهام و از جان ستمکشیدهام به حالتی نگران و فریادکننده درآمدهام.
چون کار جهان با من و بیمن یکسانسْتپس من به چه کار در جهان آمدهام
هوش مصنوعی: چون زندگی و پیشامدهای دنیا برای من و بدون من هیچ تفاوتی ندارند، پس من چرا به این دنیا آمدهام و هدفم چیست؟