شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: این بیت‌ها به موضوع جدایی و بازگشت اشاره دارد. شاعر می‌گوید که دل به شدت رنجیده و پاره پاره شده است و در این حال، جگر نیز دچار درد و رنج شده است. همچنین اشاره می‌شود که مانند پرنده‌ای که از دام رسته، هیچ‌گاه نتوانسته به خود بازگردد. به نوعی، این ابیات بیانگر احساس ناامیدی و عدم امکان بازگشت به حالت قبلی هستند.
دل رفت و جگر با دل ریش آمد بازکی مرغِ ز دام جسته پیش آمد باز
هوش مصنوعی: دل از دست رفت و جگر که به خاطر دل شکسته است، دوباره بازگشته است. حالا باید منتظر این باشیم که آیا پرنده‌ای که از دام رهایی یافته، دوباره به سوی ما میآید یا نه.
هر گوی که او در خمِ چوگان افتادهرگز نتواند که به خویش آمد باز
هوش مصنوعی: هر گوی که به زمین بیفتد، هرگز نمیتواند خود را به حالت اولیهاش برگرداند.