شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به روح اشاره میکند که با وجود مقام و منزلتی که داشته، در این دنیا به لحاظ غربت و دوری از اصل خود در چه وضعیتی است. او یادآوری میکند که روح در گذشته مقام بلندی داشته مانند سلطانی در جهان پاکی، اما اکنون در حضور نفس و دنیای مادی چگونه احساس میکند.
ای روح! درین عالم غربت چونیبیآنهمه پایگاه و رتبت چونی
هوش مصنوعی: ای روح! در این دنیای غریب چگونهای، با آنکه از مقام و منزلت بینظیری برخورداری؟
سلطانِ جهانِ قدس بودی، اکنوندر صحبتِ نفس شوم صحبت چونی
هوش مصنوعی: ای کاش تو در مقام سلطنت و معنویت والای خود بودی، اما حالا در گفتگوی با نفس و نفس امارهات، چه حالی داری؟