تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۵

ای جان! چو تو از عالم بیچون آییدر حسن ز هرچه هست افزون آیی
در پردهٔ نفس ماندهای صبرم نیستتا آنچه توئی ز پرده بیرون آیی