شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به ما یادآوری میکند که هویت واقعی ما فراتر از جسم و احساسات دنیوی است. او میگوید که ما تنها مجموعهای از اعضا و حسها نیستیم و باید از این محدودیتها بگریزیم، زیرا واقعیت ما چیزی عمیقتر و فرتر از اینهاست. ما نباید خود را تنها در این قالبها تعریف کنیم، چون اینها ما نیستند.
چیزی که تویی زین تن مسکین تو نهایزین هشت پسین و چار پیشین تو نهای
هوش مصنوعی: آنچه که تو هستی، تعلقی به این بدن ضعیف ندارد، حتی به گذشته و آیندهات نیز مربوط نمیشود.
زین ده حس و هفت عضو بگریز و سه روحمیپنداری که این تویی، این تو نهای
هوش مصنوعی: از این جسم و اعضای هفتگانه خود فاصله بگیر و بدان که سه روحی که در فکر خود میپنداری، واقعاً تو نیستی.