تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۴۰

دانی تو که مرگ چیست از تن رستنیعنی قفس بلبل جان بشکستن
برخاستن از دو کون و خوش بنشستناز خویش بریدن و بدو پیوستن