شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بیان احساسات خود نسبت به معشوق می‌پردازد. او می‌گوید که نه تنها نمی‌تواند از عشق و شوق صحبت کند، بلکه غم و درد ناشی از دوری نیز برایش سخت است. در نهایت، رابطه عمیق و جدی‌اش با محبوب را توصیف می‌کند و می‌گوید که فقط به نوعی جانش در خطر است و نمی‌تواند واقعیات را به راحتی بیان کند.
هم قصّهٔ یار میبنتوان گفتنهمه غصهٔ کار میبنتوان گفتن
هوش مصنوعی: هیچگاه نمیتوان داستان عشق را بهطور کامل بازگو کرد، و همچنین نمیتوان همه ناراحتیهای زندگی را بهطور آشکار بیان کرد.
سرّی که میان من و جانانِ من استجز بر سرِ دار میبنتوان گفتن
هوش مصنوعی: راز و رازی که بین من و محبوبم وجود دارد، فقط در موقعیت خاصی میتوان دربارهاش سخن گفت.