شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر اشاره می‌کند که هیچ‌کس تاکنون به عمق حقیقت دین دست نیافته است. او بیان می‌کند که هر روز تلاش کرده تا لایه‌های ظاهری و سطحی را کنار بزند، اما هنوز نتوانسته به ماهیت اصلی و مغز دین دست یابد و در نهایت احساس می‌کند که ذهنش از این جستجو خسته و پالوده شده، بدون اینکه به آنچه می‌خواسته برسد.
نه هیچ کس از قالب دین مغز چشیدنه هیچ نظر به کُنْهِ آن مغز رسید
هوش مصنوعی: هیچ‌کس از ظاهر دین به حقیقت آن دست نیافت و به عمق واقعی آن پی نبرد.
هر روز هزار پوست زان کردم بازمغزم همه پالوده شد و مغز ندید
هوش مصنوعی: هر روز هزار بار خود را تغییر میدهم و ذهنم به طور کامل از چیزهای اضافی پاک میشود، اما هنوز چیزی را نمیبینم یا درک نمیکنم.