تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۳۲

تیری که ز شستِ حکمِ جانان گذرداز جان هدفش ساز که از جان گذرد
زان تیر سپر مجوی کز هر دو جهانآن تیر ز خویش نیز پنهان گذرد