شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نامعلوم بودن و عدم امکان درک کامل عشق و وعدههای معشوق اشاره دارد. او بیان میکند که هیچ چیز از آینده و رازهای عشق قابل فهم نیست و تنها میتوان در حال حاضر بیسر و پا و با ترسیم مسیر ناشناخته به زندگی ادامه داد.
هم شیوهٔ سودای تو نتوان دانستهم وعدهٔ فردای تو نتوان دانست
هوش مصنوعی: نه میتوان به شیوهٔ عشق تو پی برد و نه میتوان به وعدهها و آرزوهای فردای تو اطمینان داشت.
میباید بود تا ابد بی سر و پاچون ره به سر و پای تو نتوان دانست
هوش مصنوعی: باید همیشه در زندگی بیسر و پا بود، زیرا نمیتوان راهی را که به تو مربوط میشود درک کرد.