شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و ناراحتی خود می‌گوید که از درونش برخاسته و به سختی‌های زندگی اشاره دارد. او احساس می‌کند که مشکلاتش هر روز بیشتر می‌شوند و هیچ راه حلی نمی‌تواند برای آن‌ها پیدا کند. شاعر به خوبی می‌داند که این وضعیت چقدر برای او دشوار است.
پای از تو فرو شد به گِلم میدانیدود از تو برآمد ز دلم میدانی
هوش مصنوعی: من به خاطر تو در چنگل و اندوه فرو رفتهام و تو خبر نداری که چقدر به خاطر تو دلم در آتش اندوه میسوزد.
چون سختتر است هر زمان مشکل منحل نتوان کرد مشکلم میدانی
هوش مصنوعی: هر چه زمان میگذرد، مشکل من بیشتر میشود و نمیتوانی به من در حل آن کمک کنی. خودت میدانی که مشکل من چیست.