شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: این بیت شعر به احساس درد و اندوه شاعر اشاره دارد. شاعر می‌گوید افرادی که در حال دیدن رنج او هستند نیز در واقع دچار درد و حسرت هستند. او بیان می‌کند که اگر خبری از معشوق نباشد، جایز است که برای هر مویی به خاطر آن معشوق عزاداری کنند. به طور کلی، شاعر عمق درد و نارضایتی خود را از دوری معشوق بیان می‌کند.
آنها که درین درد مرا میبیننددر درد و دریغای منِ مسکینند
هوش مصنوعی: کسانی که به وضعیت دردناک من توجه میکنند، خودشان نیز از درد و نگرانی من ناراحت و غمگین هستند.
چون یک سر موی از تو خبر نیست رواستگر هر موئی به ماتمی بنشینند
هوش مصنوعی: هرچند که من تنها یک سر موی از تو خبر ندارم، اما جایز است که هر مویی به خاطر این غم و اندوه بنشیند و عزاداری کند.