تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۴۰

دل سِرّ تو در نو و کهن بازنیافتسر رشتهٔ عشقت به سخن باز نیافت
گرچه چو فلک بسی بگشت از همه سویچه سود که خود را سر و بن باز نیافت