تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۴۵

چون کار ز دست رفت گفتار چه سودچون دیده سفید گشت دیدار چه سود
هرچند که جوش میزند جان و دلملیکن چو زبان مینکند کار چه سود