تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۴۶

گر جان گویم عاشق آن دیدار استور دل گویم واله آن گفتار است
جان و دل من پر گهرِ اسرار استلیکن چه کنم که بر زبان مسمار است