تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۵

گاهم ز سگ نفس مشوش بودنگاهم ز سر خشم بر آتش بودن
گفتی: «خوش باش» چون مرا دست دهدبا این همه سگ در اندرون خوش بودن