تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۷

چون نفس سگی‌ست بدگمان چتوان کردگلخن دارد پر استخوان چتوان کرد
گر در پیشش هزار تن مُرده شونداو زنده‌تر است هر زمان چتوان کرد