شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مفهوم فنا و نیستی اشاره می‌کند و می‌گوید در جایی که نام و یاد چیزهایی که از بین می‌روند، باقی نماند، باید با تیرگویی و زوال روبرو شویم. او همچنین اشاره می‌کند که اگر حتی یک ذره از وجود ما باعث عذاب و رنج دیگران شود، پس دیگر چه معنایی دارد که به سمت هزاران مشکل و دردسر برویم. به‌نوعی، شعر به اهمیت خلوص و عدم آزار رساندن به دیگران تأکید دارد.
آنجا که فنا‌ی نامدار‌ان بایدبر باقی نفس، تیر ِ باران باید
هوش مصنوعی: در جایی که بزرگان و معروفان باید به زوال و نابودی بپذیرند، باید بقیه افراد نیز تحت تأثیر این وضعیت قرار بگیرند و با واقعیت تلخ از بین رفتن، روبهرو شوند.
یک ذرّه گرت منی بود، دوزخ تواز هفت چه آید که هزاران باید
هوش مصنوعی: اگر تو کمی از من داشتنی، جهنم تو از هفت دوزخ چه تاثیری خواهد داشت، وقتی که باید هزاران بار عذاب بکشی؟