شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وجود و تاثیر خود بر نفس انسان اشاره می‌کند. او می‌گوید که نفس او به خاطر آلودگی‌هایش تحت تاثیر چیزهای ناپسند است. حتی اگر نفس در آتش بسوزد، باز هم بوی آلودگی او از خاکسترش به مشام می‌رسد. به طور کلی، شاعر در تلاش است تا رابطه پیچیده بین نفس و خویشتن را به تصویر بکشد.
ای نفس فرو گرفته سر‌تا‌سر توآلوده نجاستِ منی گوهرِ تو
هوش مصنوعی: ای نفس، تو که بهتمامی در آلودگی منی غرق شدهای، ارزش و مقام اصلیات چقدر بالاست.
گر در آتش به عمر‌ها می‌سوزیهم بوی منی زند ز خاکسترِ تو
هوش مصنوعی: اگر در آتش زندگیات بسوزی، باز هم بوی من از خاکستر تو به مشام می‌رسد.