تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۳۱

یک عاشق پاک و یک دل زنده کجاستیک سوخته بی فکر پراکنده کجاست
چون بندهٔ اندیشهٔ خویشاند همهپس در دو جهان خدای را بنده کجاست