شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از حال دل خود سخن می‌گوید و به کاشتن تخم طلب و خواسته‌هایش در دل اشاره می‌کند. او سال‌ها به علم و دانش پرداخته و تلاش کرده است. در نهایت، به این نتیجه می‌رسد که تمامی تصورات و برداشت‌هایش در طول عمرش، خواسته‌ها و آموخته‌های او بوده است.
مسکین دل من تخم طلب کاشته بودعمری عَلَمِ عِلْم برافراشته بود
هوش مصنوعی: دل بیچارهام تمام عمر در پی خواسته‌ها و آرزوها بود و همیشه علم و دانش را به عنوان پرچم و نماد خود بالا نگه داشته بود.
از هرچه که پنداشته بود او همه عمرفی الجمله چه گویم، همه پنداشته بود
هوش مصنوعی: آنچه او در طول عمرش تصور میکرد، در نهایت همهاش همان تصورات بودند.