تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۰

ای جان تو در ذُلِّ جدائی قانعگشته دل تو به بی وفائی قانع
این سخت نیایدت که میباید بودسلطان بچه‌ای را به گدائی قانع