شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به احساس درونی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که قلبش نتوانسته رازهای عمیق زندگی را درک کند و در جستجوی راهی است، اما نمی‌تواند به آرامش برسد. شاعر به تردید و نارضایتی دلش می‌پردازد و به این موضوع اشاره می‌کند که وقتی دل‌اش آرام می‌گیرد، به جای آرامش، باز هم به سرگردانی دچار می‌شود.
چون مرغ دلم حوصلهٔ راز نیافتچون چرخ، طریق، جز تک و تاز نیافت
هوش مصنوعی: وقتی دل من نتوانست به این راز فکر کند، مانند چرخ که هیچ راهی جز چرخش بیهدف پیدا نکرد.
گویند چرا میننشیند دل توچون بنشیند چو جای خود باز نیافت
هوش مصنوعی: میگویند چرا دل تو آرام نمیگیرد، چون وقتی نشسته است، نتوانسته است جای خودش را دوباره پیدا کند.