شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: این چند بیت درباره احساس تنهایی و غم عمیق شاعر است. او به این موضوع اشاره می‌کند که در زندگی، در حالی که برخی وعده‌های عاشقانه برقرار می‌شود، او با درد و غم خود تنها گذاشته می‌شود و کسی به او توجهی ندارد. در واقع، او به ناکامی در روابط عاشقانه و احساس رهاشدگی در میان غم‌هایش می‌پردازد.
یک حاجت بیدلی روا مینکنندیک وعدهٔ عاشقی وفا مینکنند
هوش مصنوعی: یک آرزویی که از دل ناامید می‌شود، به حقیقت میپیوندد و یک وعده عاشقانه نیز به تحقق میرسد.
این است غم ما که درین تنهائیما را به غم خویش رها مینکنند
هوش مصنوعی: غم ما این است که در این تنهایی، ما را تنها میگذارند و به غم خود مشغول هستند.