شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از حالتی عاطفی و درونی سخن می‌گوید. بو یا حسی که به جان ممتحن می‌رسد، نشانه‌ای از خطر و ویرانی است. او به دنبال هدفی است و کمان می‌کشد، اما هر تیرش به خودش برمی‌گردد و بر دلش تأثیر می‌گذارد. در واقع، شاعر به تناقضات و چالش‌های درونی خود اشاره می‌کند.
بویی که به جان ممتحن می‌آیداز بهر هلاک جان و تن می‌آید
هوش مصنوعی: بویی که به جان فرد آزمایشی می‌رسد به خاطر از بین بردن جان و بدن او است.
تا چند کمان کشم که هر تیر که منمی‌اندازم بر دل من می‌آید
هوش مصنوعی: تا کی باید کمان بگذارم و تیر اندازم؛ هر بار که تیر را میزنم، آن تیر به دل خودم برمی‌گردد.