شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساس عمیق درد و جدایی از محبوبش اشاره می‌کند. او می‌پرسد تا کی باید این غم و درد را تحمل کند، در حالی که دلش در آرزوی وصال محبوب است. او از شدت این درد می‌گوید که حتی آسمان نیز از آن خم شده است و به این فکر می‌کند که چطور می‌تواند این همه درد را تحمل کند.
تا کی خود را ز هجر دلبند کشمغم در دل و جان آرزومند کشم
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که در غم جدایی محبوبم رنج میبرم و در دل و جانم آرزوهای فراوانی دارم.
دردی که فلک ز تاب آن خم داردچون دل بنماند دردِ دل چند کشم
هوش مصنوعی: دردی که آسمان از شدت آن خم شده است، وقتی دل من دیگر تاب نیاورد، دیگر چه نیازی به تحمل درد دل است؟