شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر اندوه شاعر از همراهی با افرادی نااهل و بیمقدار است. او میگوید حتی مرگ بهتر از صحبت با این نوع افراد است. اگرچه ممکن است در بهشت زندگی کند، اما ترجیح میدهد به جهنم برود، زیرا عذاب آن از عذاب صحبت با نااهلان کمتر به نظر میرسد.
بگرفت ز نااهل جهانی غم ازینمردن به از آنکه صحبتش ماتم ازین
هوش مصنوعی: غم و اندوهی که از نااهل و نادان میرسد، از مرگ او به مراتب کمتر است؛ زیرا صحبت و همصحبتی با او، خود موجب درد و اندوهی بیشتر است.
با نااهلی اگر بهشتی بودمدوزخ طلبم که آن عقوبت کم ازین
هوش مصنوعی: اگر بهشتی هم بودم، به خاطر نادانی و ناپختگیام، ترجیح میدادم دوزخ را بخواهم؛ زیرا عذاب آن کمتر از این درد و رنجی است که اکنون تحمل میکنم.